จบแล้ว

19 ปีที่ต้องตื่นแต่เช้าตรู่ แล้วก็รีบเร่งไปโรงเรียน จบลงสักที
ชีวิตในมหาวิทยาลัยรวดเร็วมาก ปุ๊ปปั๊ป 4 ปี ก็จบแล้ว
 
วันก่อนกลับไปมหาวิทยาลัย เห็นเขาเตรียมรับน้องกัน หรือเดินลงไปซื้อของศาลาพระเกี้ยว ก็รู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้แหะ
เหมือนกับว่าเป็นคนละส่วนกัน แต่ว่ามีความรู้สึกเก่าๆตอนเดินไปซื้อของหรือว่าเดินลอดศาลาพระเกี้ยวบ่อยๆ ตอนใส่ชุดนิสิตก็ยังมีอยู่นะ
 
ตั้งแต่นี้ก็ต้องตื่นเช้าอยู่ดี แต่ว่าตื่นเช้าไปทำงานแทน 55+
 
ชีวิตทำงานวงชีวิตสั้นกว่าตอนเรียนมหาวิทยาลัยอีกแหะ เช้าตรู่ก็ต้องรีบร้อนไปตอกบัตร เย็นกว่าจะกลับถึุงบ้านก็ทุ่มสองทุ่มแล้ว
 
ตอนอยู่มหาวิทยาลัยกลับเร็ว สี่ห้าโมงก็ถึงบ้านแล้ว บางวันก็บ่ายโมง สิบโมงเช้าก็มี
ยังมีเวลากลับมานอนก่อน แล้วค่อยกินข้าวเย็น แต่เดี๋ยวนี้ปุ๊ปปั๊ปก็ดึกแล้ว
 
เวลาจะคิดถึงดันไปคิดถึงตอนปี 1 ปัี 2 ปี 3 มากกว่า เพราะว่าปีสี่จะเป็นลักษณะ ห้องเรียน-บ้าน มากกว่า เราเรียนเส็ดก็กลับเลย แล้วไม่ค่อยมีเรียนด้วย ก็เลยไม่ค่อยผูกพันเท่าไหร่
 
ปี 1 เวลาเรียนเยอะแยะ แบบวิชา่ต่อวิชาเลยทีเดียว ส่วนใหญ่เรียนรวม พอจบวิชาหนึ่งก็จะเห็นคนเป็นฝูงเดินไปเรียนอีกวิชาหนึ่ง
 
โดยเฉพาัะช่วงเช้า จันทร์ พุธ ศุกร์ เรียนคอมโบ้เช้าสามวิชารวด
 
ตอนนั้นยังแอบผิดหวังเล็กน้อยเลยว่า ให้เลือกวิชาลงเอง นึกว่าลงเรียนอะไรก็ได้ เวลาไหนก็ได้ แต่กลับกลายเป็นเลือกห้องเรียนแทน เพราะว่ายังไงก็เป็นวิชาบังคับ แล้วเวลาก็มีให้เลือกไม่มากนัก
 
ห้องไหนอาจารย์สอนดี ก็แห่กันไปลง แห่กันไปเรียน
 
เช้าดูหนัง บ่ายเรียน drawing อิสระจัง แต่ก็แปลกๆจากมัธยม 
 
ตอนใกล้สอบก็หมกตัวกันอยู่หอกลาง
ปี 2 เข้าภาคไฟแล้ว เรียนหนักแหะ แต่ก็หนุกดีนะ ชีวิตเริ่มเป็นแบบว่า อ่านหนังสือ อ่านหนังสือ อ่านหนังสือ
เพราะว่าควิซบ่อยเปงบ้าเลย
 
แต่ก็คุ้มนะ ผลออกมาก็โอเคอ่ะ
 
ปี 3 ไปเที่ยวเล่นมากขึ้น แต่ก็ยังเรียนหนักอยู่ -*-
ตอนนั้นคิดว่า เมื่อไหร่จะจบซักทีน้าา เอาน่ะ อีกปีเดียว
 
ปี 4 สบายๆ เทอมแรกยังไม่เท่าไหร่ เทอมสองสุดสบาย 
วิชาลงน้อย ไม่โลภมาก เขาให้เรียนแค่ไหนก็ลงเท่านั้นแหล่ะ
 
เอาเวลาำไปทำอย่างอื่น ซัีกส่วนใหญ่ เลยไม่ได้ไปมหาวิทยาลัยมาก
 
แล้วก็จบจนได้  . . .
 
PS.  เวปที่เคยไปฝากบล๊อกไว้ดันเน่าไป ไปๆมาๆก้อกลับมาเขียนในสเปซตัวเองอีกที